Lignosulfonian Lignina używana głównie w cementach, asfaltach, paszach, uzdatnianiu wody
Lignina jest środkiem powierzchniowo czynnym, może być modyfikowana, przetwarzana, łączona i innymi metodami w celu produkcji szeregu produktów, głównie stosowanych w żywicach, gumie, barwnikach, ceramice, cementach, asfaltach, paszach, uzdatnianiu wody, zawiesinach węglowo-wodnych, betonie, materiałach ogniotrwałych, wierceniu w polach naftowych, nawozach kompozytowych, hutnictwie, odlewaniu, klejach. Eksperymenty wykazały, że lignosulfonian jest bardzo skuteczny w zapobieganiu glebom piaszczystym i może być również stosowany jako środek utrwalający pustynie.
Lignina jest złożonym polimerem fenolowym składającym się z czterech monomerów alkoholowych (p-kumarowy, koniferylowy, 5-hydroksykoniferylowy i synapolowy), który jest szeroko obecny w tkankach zdrewniałych roślin. Jest to jeden ze składników ściany komórkowej rośliny, a jego główną funkcją jest utwardzanie ściany komórkowej poprzez tworzenie splecionych sieci, i jest głównym składnikiem ściany wtórnej. Sama lignina nie jest rozpuszczalna w wodzie i wymaga sulfonowania (siarczanowania) i alkalizacji (OH), aby rozpuścić się w wodzie. Lignosulfonian (np. lignosulfonian sodu, lignosulfonian wapnia itp.) jest przygotowywany w procesie sulfonowania, kondensacji, transformacji i odcukrzania.
Właściwości lignosulfonianów wykonanych z różnych surowców są różne. W porównaniu z lignosulfonianem wykonanym z trawy pszenicznej, lignosulfonian wykonany z drzew ma wyższą masę cząsteczkową i lepszą dyspersję. Wielkość masy cząsteczkowej lignosulfonianu zależy od samego surowca i późniejszej modyfikacji chemicznej. Przy tym samym stopniu sulfonowania, im większa masa cząsteczkowa, tym lepsza dyspersja i zawiesina, ponieważ im większa masa cząsteczkowa, tym większy efekt przeszkody sterycznej, który może zapobiegać dolnej warstwie lub transferowi oryginalnego leku. Stopień sulfonowania odnosi się do stosunku grupy kwasu sulfonowego do całkowitej masy cząsteczkowej, niektóre jednostki z stosunkiem milimolowym do grama, główna reakcja stopnia sulfonowania ligniny, im lepsze sulfonowanie, tym lepsza rozpuszczalność w wodzie, wysoki stopień sulfonowania lignosulfonianu niezależnie od kwasu i zasady dobrze się rozpuszcza. Jeśli stopień sulfonowania jest niski, rozpuszczalność jest z pewnością słaba, a niektóre tanie lignosulfoniany zawierają również dużo ligniny alkalicznej, co wpływa na rozpuszczalność ligniny. Dlatego lignina o wysokim pH ma słabą dyspersyjność z powodu wysokiej zawartości ligniny alkalicznej.
Rodzaj i zawartość soli wpłyną na efekt dyspersji lignosulfonianu, pH soli sodowej jest zazwyczaj wysokie (około 10), pH soli wapniowej jest nieco niższe, a wydajność dyspersji i zawiesiny soli sodowej jest nieco lepsza, ale nieznaczna. Ilość soli w lignosulfonianie wpłynie na lepkość, stabilność, szybkość rozpuszczania i dyspersję produktu. Zawartość zanieczyszczeń, takich jak cukier i błonnik, będzie miała pewien wpływ na właściwości i dyspersyjność lignosulfonianu. Zbyt dużo cukru spowoduje zbrylanie się pod wpływem wilgoci, co spowoduje utwardzenie ligniny w dłuższym okresie czasu, a dyspersyjność i szybkość rozpuszczania zostaną naruszone.
Twoja wiadomość musi mieć od 20 do 3000 znaków!
