Wprowadzenie lignosulfonianu HS 3804000090

Lignina

Lignosulfonian jest rodzajem naturalnego polimerowego środka powierzchniowo czynnego. Jego zdolność do obniżania napięcia powierzchniowego roztworu wodnego zależy od jego konfiguracji adsorpcji na granicy faz powietrze/ciecz. W niniejszej pracy zmierzono dynamiczne napięcie powierzchniowe oraz właściwości filmu międzyfazowego powietrze/ciecz lignosulfonianu przy różnych stężeniach roztworu, wartościach pH i siłach jonowych. Wyniki wykazały, że równowaga adsorpcji lignosulfonianu na granicy faz powietrze/ciecz nie może zostać osiągnięta w krótkim czasie; współczynnik dyfuzji lignosulfonianu z cieczy do granicy faz powietrze/ciecz zmniejszał się wraz ze wzrostem wartości pH, podczas gdy wzrastał wraz ze wzrostem siły jonowej. Lignosulfonian mógł tworzyć rozpuszczalny film monomolekularny na granicy faz powietrze/ciecz, jednak film ten był niestabilny. Stabilność filmu monomolekularnego lignosulfonianu pogarszała się wraz ze wzrostem stężenia roztworu, siły jonowej i spadkiem wartości pH. W połączeniu z naszymi wcześniejszymi wynikami badań zaproponowano mechanizm adsorpcji lignosulfonianu na granicy faz powietrze/ciecz.

Wprowadzenie

Cząsteczki środków powierzchniowo czynnych zawierają grupy hydrofobowe i hydrofilowe. Gdy środki powierzchniowo czynne są rozproszone w wodzie, grupy hydrofobowe zazwyczaj adsorbują się na granicy faz powietrze/ciecz; podczas gdy grupy hydrofilowe pozostają w fazie wodnej. Adsorpcja cząsteczki środka powierzchniowo czynnego na granicy faz powietrze/ciecz prowadzi do obniżenia napięcia powierzchniowego wody; podczas gdy zdolność środka powierzchniowo czynnego do obniżania napięcia powierzchniowego wody jest związana z jego konfiguracją ułożenia na granicy faz powietrze/ciecz, a konfiguracja ułożenia zależy od stężenia środka powierzchniowo czynnego, wartości pH i siły jonowej roztworu itp.