Miejsce pochodzenia:
Chiny
Nazwa handlowa:
ATET
Orzecznictwo:
ISO
Proszek lignosulfonianu ligniny, brązowy, HS 3804000090
Lignina
Lignina to złożone polimery organiczne jednostek propylofenolowych, mianowicie alkoholu konifylowego i alkoholu synapylowego, z niewielką ilością alkoholu p-kumarowego. Kompleks tych składników jest usieciowany poprzez wiązania węgiel-węgiel, estrowe i inne.
Ligniny są szczególnie ważne w tworzeniu ścian komórkowych, zwłaszcza w drewnie i korze, ponieważ nadają sztywność i nie gniją łatwo. Jako odnawialny surowiec, lignina ma potencjał do zastąpienia wszelkich produktów obecnie pozyskiwanych z substancji petrochemicznych.
Lignina jest ważnym składnikiem szkieletu strukturalnego roślin, stanowiąc część pierwotnych elementów ściany komórkowej. Z ewolucyjnego punktu widzenia, lignina została uznana za ziemską wariację, która umożliwia znaczący wzrost pionowy.
Jako ważna część komórki, lignina zapewnia wsparcie roślinom, nadając sztywność ścianie komórkowej. Roślina opiera się stresom ekologicznym, ponieważ
z budulców ściany komórkowej.
Lignina nadaje roślinom sztywność, ale w połączeniu z hetero-polisacharydami zwiększa elastyczność, która jest kluczowa dla odpowiedniej reakcji na dynamiczne obciążenia od wiatru i śniegu. Dodatkowo, lignina zmienia sieć polisacharydową, czyniąc ją odporną na obce organizmy.
Lignina pomaga w ochronie tkanek drzewnych przed atakiem mikrobiologicznym i grzybiczym, pokrywając strukturę węglowodanową, co powoduje zmniejszoną dostępność enzymów do hydrolizy. Częściowa rozpuszczalność i złożoność ligniny utrudniają jej degradację przez mikroorganizmy.
Jednakże, przy różnorodności powiązań, szkodliwe organizmy dla drewna wymagają zerwania wiązań węgiel-arylowych i wiązań arylowych, co zwiększa koszt produkcji specyficznych enzymów lub rozwój niespecyficznych ścieżek delignifikacji. Dodatkowo, lignina jest mniej hydrofilowa niż polisacharydy, pomagając zmieniać przepuszczalność ściany komórkowej poprzez jej uszczelnienie i umożliwiając transport wody przez tkankę naczyniową.
Aromatyczność ligniny sprzyja poprawie stabilności termicznej drewna. Natura ligniny została rozbita z oddzieloną ligniną techniczną. Przekształcenie jej w włókno węglowe przy użyciu kontrolowanego, podwyższonego temperatury. Chociaż lignina jest bardziej stabilna termicznie, struktura ligniny jest znacznie utrudniona przez
zmiany termiczne, a naukowcy powinni być poinformowani, że struktura ligniny może ulec zmianie w wyniku przetwarzania w wyższych temperaturach stosowanych w produkcji niektórych materiałów termoplastycznych.
Ten rodzaj modyfikacji obejmował polimeryzację, utratę grupy hydroksylowej i syntezę nowych grup kwasowych
![]()
Wyślij zapytanie bezpośrednio do nas